3 Μαρ 2009

Ο Δίας

Πίσω στην αρχαιότητα και οι Αχαιοί πολεμάνε με τους Πέρσες. Η μάχη δεν εξελίσσεται καλά για τους αποδεκατισμένους Αχαιούς που έχουν οπισθοχωρήσει την ίδια στιγμή που οι 50.000 Πέρσες προελαύνουν προς μία μεγαλειώδη νίκη. Ξαφνικά, από τα μετόπισθεν των Αχαιών ακούγεται ένα σφύριγμα και θόρυβος μηχανής. Οι Αχαιοί ανοίγουν και από ανάμεσά τους ξεπροβάλει, πάνω σε μία αμαξοστοιχία, ο Δίας, πετώντας κεραυνούς.

Αντέχω, δείξτε μου τη συνέχεια του ανέκδοτου...

Οι Πέρσες σάστισαν... Ο Δίας, πάνω στο το τρένο, τους κατακεραύνωνε ενώ οι Αχαιοί από πίσω άρχισαν να παίρνουν τα πάνω τους. Δεν περνάν 5 λεπτά και η εικόνα της μάχης έχει αλλάξει τελείως. Οι Αχαιοί με μπροστάρη τον Δία τρέχουν πίσω από το τρένο και καταλαμβάνουν τελικά όλη την πεδιάδα.
Ο τζερτζελές τελειώνει, ο Δίας παίρνει το τρένο του και φεύγει και θριαμβευτές Αχαιοί ξεκινάν να επιστρέψουν στη βάση τους.
- "Πω πωωω! Τι ήταν αυτό ρε να ουμ'?", λέει, εκστασιασμένος, ο στρατιώτης Σάκιος τον στρατιώτη Τάκιο
- "Ε, εντάξει, σιγά!"
- "Τι σιγά ρε! Έχεις ξαναδεί εσύ τέτοιο πράμα?"
- "Εννοείται!"
- "Τι εννοείται ρε! Πλάκα μου κάνεις!!? Τι διάολο ήταν αυτός να ουμ?"
- "Ατμομηχανής Θεός!"



Αρχαγγελιδης
βοήθημα: άγνωστο
τόπος: Θεσσαλονίκη
2009
Δήθεν Ανέκδοτα

8 σχόλια:

dimitros είπε...

oraio, alla den eixe dimosieutei kai i idia idea kana 2mino (to poli) prin ?
ego roufianos den eimai, alla 5 pramata pu ksero.. ta leo. :-)

ένα παιδί είπε...

Δεν το θυμάμαι, μπορεί... Άραγες λοιπόν?...

Σωκράτης ο Τανυσίπτερος είπε...

Βασικά είχε σταλεί στον Σκύλο από κάποιον, πιθανόν από τον ίδιο που το έστειλε και στα Δήθεν Ανέκδοτα...

ένα παιδί είπε...

Αααααα! I didn't know that! Δεν πειράζει. Έστω και σε δεύτερο χρόνο που το βάλαμε άξιζε γιατί ήταν ωραίο.

nixx είπε...

Πω πω τι πάθανε οι Πέρσες... Αυτό δεν είναι απλώς ήττα... είναι Διας-συρμός !!!

:D

ένα παιδί είπε...

Τέλειο! :D

Tants είπε...

nixx αυτό μπορούσες να το διαμορφώσεις σε τρελή δήθεν συνέχεια.........

Ανώνυμος είπε...

nixx έγραψες!!

Αλλά και το αρχικό δήθεν ήταν πολύ καλό!

Δήθεν Μπασίστας